Mijn leven als tienermoeder deel 33

mamsie

Het leek te mooi om waar te zijn.

Yennity was 2 maanden en Giovanni was de laatste tijd erg lief en rustig. Hij zei dan zulke lieve dingen en legde altijd hele  liefdesverklaringen af. Ook beloofde hij me echt te gaan veranderen. Hij zei dat hij gestopt was met blowen en hij had werk aangeboden gekregen. Hij wilde echt een nieuwe start voor zijn gezinnetje. Het kwam altijd zo gemeend over, met zo ontzettend veel beloftes dat ik er keer op keer intrapte. Ik wilde hoe dan ook dat wij er samen als ouders van Yennity uit zouden komen.
We kregen een mooie kans aangeboden: we mochten tijdelijk samen in het huis van zijn zus wonen. Zijn zus zou tijdelijk bij haar moeder logeren. Waarom ik toen die keuze heb gemaakt om samen te gaan wonen was voor mij toen eigelijk heel makkelijk, ik wilde (hoe stom ook) bij Giovanni zijn. Ik denk dat alleen de meisjes die in dezelfde situatie als mij hebben gezeten, mij begrijpen. Ik was eigenlijk een soort van afhankelijk geworden van hem en hij had mij totaal in zijn macht. Ook kon ik hem voor mijn gevoel op die manier ‘controleren’, door bij hem in de buurt te blijven en er zo voor proberen te zorgen dat hij geen dingen deed waarvan hij mij zou kwetsen. Volkomen zinloos natuurlijk.

Ik pakte al mijn spullen in en mijn vader bracht mij en Yennity naar Lunetten. Het was een klein huisje. Een piepkleine woonkamer met een klein keukenblokje erin. Op de gang was een kleine badkamer en er was geen slaapkamer, dus het bed stond in een hoek van de woonkamer. Yennity’s bedje stond aan ons voeteneind. Giovanni had gezegd dat ik het huisje maar een beetje eigen moest maken, zodat ik me thuis voelde. Ik had spulletjes gekocht en had overal foto’s van ons gezin neergezet. Het voelde heerlijk om vrij te zijn, me niet te hoeven verantwoorden naar mijn ouders als ik ergens naartoe ging, zelf bepalen wat ik wilde eten, zelf koken, wassen. Ik was echt toe aan vrijheid als jonge mama. Ik weet nog heel goed dat ik me weleens schaamde wanneer ik als jonge mama, mijzelf ‘mama’noemde tegen Yennity. Ik was gewoon echt zelf nog een kind met sommige dingen, en dat gevoel werd versterkt doordat ik nog bij mijn ouders woonde. Pas toen ik mijn eerste voet over de drempel van mijn tijdelijke huisje had gezet, voelde ik me een volwassen moeder.

Die avond ging het eigelijk gelijk mis. Giovanni moest werken en ik was dus voor het eerst alleen thuis met mijn kleine meid. Ik was eigelijk alleen maar druk geweest met het inrichten van mijn spulletjes en mijn spullen uitpakken, om de 3 uur voeden, en afentoe even rusten. Het was half 7 ’s avonds toen Giovanni thuis kwam van zijn werk. Hij leek opgefokt. “Wat heb je gekookt?” vroeg hij en keek me vragend aan, terwijl hij de deksel van de pan die nog niet op het vuur stond omhoog deed.  “Helemaal vergeten, sorry , ik was zo druk met alles.” Giovanni ging compleet door het lint. “Je zit godverdomme de hele dag thuis niks te doen en je hebt niet eens gekookt! Ik heb de hele dag hard gewerkt en heb honger, dan is het toch logisch dat je rond dit tijdstip wat eten klaar maakt? Ik hoop niet dat dit altijd zo gaat zijn, want dan ga je maar snel weer terug naar je ouders.” Ik slikte en dacht na. ‘Het was inderdaad best wel lullig van mij dat ik niet voor hem gekookt had en het was terecht dat hij zo boos was, want hij had zo hard gewerkt. Arme jongen.’
Die gedachtes van toen wekken nu honderden vragen bij me op. ‘Waarom dacht ik zo?’

*Bovenstaande foto werd gemaakt in het huisje in Lunetten.

Lees volgende week verder!

Advertenties

Van losgeslagen puber naar verantwoordelijke trotse mama

906277412_5_qkc3
Hey iedereen,

Zoals ik in vorige stukken eerder ook heb geschreven is de benaming voor mijn site ‘She changed me’ niet uit de lucht komen vallen.

Als losbandige puber waarin het leven één groot feest was en alle belangrijke dingen mij gestolen konden worden, werd ik plotseling moeder op mijn zeventiende. Ik had als puber geen doel in mijn leven: ik lapte school aan mijn laars; spijbelde regelmatig; dronk extreem veel alcohol en liep weg van huis. Totdat ik een echo apparaat op mijn buik kreeg en een piepklein mensje druk rondjes zag zwemmen in mijn buik.

´She changed me´

Zij heeft mij veranderd. Zij heeft álles veranderd. Ik werd niet alleen moeder maar ook mijn innerlijke zelf kreeg een enorme wending. Van het meisje met de grote gouden oorbellen en de grote mond, werd ik weer zoals ik vroeger als klein meisje was. Kwetsbaar, gevoelig en liefdevol. De liefde die ik voelde toen ik mijn dochter voor het eerst op mijn borst kreeg is nog steeds onbeschrijfelijk. Mijn dochter betekend alles voor mij.

Ik weet nog goed dat ik net de eerste echo had gezien van mijn kindje en diezelfde minuut ben gestopt met alles wat ik de periode daarvoor had gedaan. Roken, drinken, blowen, feesten, spijbelen, problemen thuis, ik wilde het allemaal niet meer. Het koste me geen enkele moeite en ik stopte rigoureus met al mijn ‘puber stommiteiten’. Ik had nu namelijk eindelijk een doel in mijn leven: ik zou moeder worden. En een verdomd goede moeder ook!

Het is achteraf, nu ik hier 5 jaar later als mama zit, best bizar om de verschillen van voor en na mijn zwangerschap te zien. Ik wil daarom een voor en na foto met jullie delen. (Let op, schrik niet! Haha, de eerste foto is echt ver-schrik-ke-lijk en ik schaam me er oprecht voor) Stoer doen met een vette jonko in mijn mond. Mijn god…
De tweede foto is een stuk leuker. Ik had een lange, zware bevalling achter de rug maar kijk eens naar mijn gezicht. Ik ben zo gelukkig!

otjee me tjonkoo
Tja….16 jaar en totaal geen besef van wat het ´echte´ leven inhield en al helemaal geen doel in mijn leven. Jointjes roken onder schooltijd was toch veel interessanter? Of stiekem flessen passoa leegdrinken tijdens de les in de wc en vervolgens stomdronken in de klas gaan zitten. Geen leraar die het door had. Wat heb ik mij enorm ontwikkeld tijdens mijn pubertijd… (grapje natuurlijk)

IMG_6864
Mijn dochter betekend meer dan de wereld voor me. Het geluk straalt ervan af. In één klap veranderd van een losgeslagen puber naar een verantwoordelijke trotse mama.

Al met al: She changed me. She changed my life forever and i love her forever and ever!

Love,

Lotte