Zij deelt haar aangrijpende verhaal 7

tweeling

Mijn vriendin heeft al een aantal stukken van haar verhaal met ons gedeeld. Je kunt de voorgaande stukken gemakkelijk terugvinden aan de rechterkant van mijn blog onder ‘categoriën’ en ‘zij deelt haar verhaal’. Hieronder gaat haar verhaal verder. I am proud of you.

beautyby
Neem even een kijkje op haar Beauty-blog! www.beautybyjuly.nl

“De ochtend voor vertrek had ik bloedverlies. Ik raakte er lichtelijk van in paniek, maar de verloskundige had gezegd dat ik me niet druk hoefde te maken omdat dit wel vaker voor kwam tijdens de zwangerschap. Ik geloofde haar, en had er vertrouwen in dat het goed zou komen.
Timothy vertrok. De eerste paar dagen redde ik mezelf wel, maar na 3 dagen kreeg ik plotseling een heftige bloeding onder mijn werk. Ik was totaal in paniek en belde Timothy. Hij vond dat ik direct naar de verloskundige moest gaan om het te laten nakijken. Het gevoel dat het wel goed zou komen, was in één klap verdwenen. Ik vertrok in mijn eentje naar de verloskundige en ze besloten een echo te maken. Godzijdank, het hartje klopte nog. Ik was zo vreselijk opgelucht! “Je maakt me de gelukkigste vrouw van de hele wereld.” Zei ik met een stralende lach tegen mijn verloskundige. Echt, ik kon haar wel zoenen.
Ik belde direct mijn vriend en schoonmoeder en appte mijn moeder een foto van de echo.
Ik kon weer opgelucht ademhalen.

Er waren een aantal dagen verstreken. Ik was nu al 3 maanden zwanger. Door de bloedingen die ik tussentijds had gekregen stond ik onder controle bij de vreselijk lieve en begripvolle gynaecoloog (sarcastisch bedoelt, natuurlijk).
Uit controle moest ik af en toe een echo maken om te kijken hoe het met het kindje ging. Op de echo’s was te zien dat het hoogstwaarschijnlijk om een tweeling zou gaan. Wat een nieuws!”

Vervolg: vrijdagavond was het eindelijk zover, mijn vriend zou na een week lang zuipen en feesten thuis komen en we zouden samen naar de verloskundige gaan voor een echo.

Advertenties

Zij deelt haar aangrijpende verhaal 6

200013914-001

Ik sprak veel met mijn moeder om het grote nieuws een beetje een plekje te geven. We gingen naar een schoonheidsspecialiste en ondergingen een heerlijk verwen arrangement van anderhalf uur. Dit had ik echt even nodig. We lachten veel samen en hadden het over het kindje in mijn buik.

Toen ik terug kwam van het weekendje, sprak ik af met Timothy bij de Bijlmer. Ik moest wachten op Timothy en besloot even vlug een winkeltje in te duiken. Ik had een paar flitsende outfits gevonden en besloot ze even te gaan passen. Ik was druk bezig met het uittrekken van mijn spijkerbroek toen plotseling het gordijn open werd getrokken. Met mijn broek op half zeven en een valse blik op mijn gezicht gaf ik een paniekerig gilletje. Gelukkig bleek het Timothy te zijn. Hij kende me inmiddels zo goed dat hij wist dat ik ‘eventjes’ was gaan winkelen, in welke winkel ik me bevond en zelfs in welke kleedkamer ik me aan het omkleden was.

Hand in hand liepen we naar de auto en reden we naar huis. In mijn achterhoofd dacht ik aan morgen. Timothy zou op vakantie gaan naar Spanje met zijn vrienden. De reis had hij al geboekt voordat hij wist dat we opnieuw zwanger waren. Ik wilde ook graag dat het door zou gaan, omdat ik het hem gunde nog even te genieten met zijn vrienden, omdat dit straks een stuk moeilijker zou gaan worden. Ik zat er erg tegenop om alleen thuis te zijn. Ik was enorm bang dat het deze keer ook mis zou gaan, en om die reden was ik heel erg op Timothy gesteld. Ik wilde het liefst 24 uur per dag bij hem zijn, omdat dit toch iets was wat ik alleen met hem kon delen.

Volgende keer: de eerste paar dagen van Timothy’s vakantie redde ik mezelf wel, maar daarna…

Zij deelt haar aangrijpende verhaal

f350f-miskraam

Het werd een weekendje Gouda. Mijn moeder had wijn en carpaccio besteld, terwijl de kans zich voor deed dat ik misschien opnieuw zwanger zou zijn. “Je gaat aan de wijn en carpaccio, dus dan is dit een goed moment om voor de zekerheid een test te halen, je weet het maar nooit.” Ik vond het eigenlijk zinloos, want ik wist 100 procent zeker dat ik niet weer zwanger zou zijn. Hoe kon dat nou zo snel achter elkaar? Ik had een test gehaald bij de Etos om de hoek en liep naar de wc van het restaurant. De wc was te ranzig voor woorden, vol met remsporen. Wat er op dat moment door me heen ging was: als ik nu zwanger zou zijn, zal me altijd bijblijven dat ik de test op zo’n ranzige plee heb gedaan. Toen ik over de strip heen plaste, leek het opnieuw alsof ik door de grond zakte. Dit keer met pot en al.
De weg terug naar mijn moeder leek wel een eeuwigheid te duren. Ik liep het terras op en mijn moeder keek me vanaf een afstandje al aan. Ik was zo aan het klungelen dat mijn moeder direct wist wat er aan de hand was. Ik liep zonder dat ik het door had tegen een tafeltje aan waardoor er rode wijn over een mevrouw heen viel en zij binnen 2 razendsnelle secondes voorzien was van een prachtig roodgekleurde coupe.
Mijn moeder was op dat moment aan de telefoon met haar vriend. “Ik moet ophangen.” zei ze voordat haar vriend de kans kreeg om zijn zin af te maken. “Jij bent zwanger he?”
Ik wist niet wat ik moest zeggen en daarom gaf ik haar de test. Wat ze precies heeft gezegd kan ik me niet meer goed herinneren. Volgens mij feliciteerde ze me. Het enige waar ik op dat moment aan dacht was Timothy. Ik moest hem bellen. Ik zag heel erg op tegen zijn reactie. Ik probeerde hem te bellen maar hij was niet bereikbaar. Ik nam contact op met zijn ouders en zei dat wanneer Timothy thuis zou komen hij mij direct moest terugbellen. Na ongeveer vijf kleine minuten rinkelde mijn telefoon. Het was een kort telefoongesprek. Hij was enorm geschrokken en reageerde daardoor best heftig. Hij was niet echt boos, maar meer uit het veld geslagen. Uiteraard stuurde ik hem ook een foto van de test, zodat hij bevestiging had. Ik was erg benieuwd hoelang ik zwanger was, en dus haalde ik opnieuw een ‘hoelang ben ik zwanger test’. De test gaf aan dat ik meer dan 8 weken in verwachting was.
We moesten opnieuw aan het idee gaan wennen: wij zouden papa en mama worden.

Zij deelt haar aangrijpende verhaal 6

rooooos

Deze week was verschrikkelijk, ik leefde zo erg in twijfel. Toen we de vrijdag daarop terug mochten komen, kregen we de definitieve bevestiging: het was misgegaan. De gynaecoloog bevestigde dat dit wel zou zijn gekomen door de sigaretten die ik gerookt had tijdens mijn zwangerschap. Dit terwijl ik direct was gestopt bij mijn eerste positieve test. Ik kon haar wel vermoorden! Hoe durfde ze zo’n groot verwijt te maken? En dat nog wel naar twee wanhopige jonge mensen die net even te horen hadden gekregen dat hun kindje niet meer leefde. Deze vrouw spoorde evengoed niet, dat was ons inmiddels ook duidelijk. “Het was vast en zeker niet gepland?” vroeg de gynaecoloog zonder ons aan te kijken. “Het was niet gepland mevrouw, maar wel gewenst.”
Alsof het allemaal al niet erg genoeg was en om het gesprek nog even goed af te sluiten zei ze: “Nou, dan is het misschien maar goed ook dat het weg is.”

Ik kreeg na het verschrikkelijke bezoek bij de gynaecoloog van veel mensen te horen dat ik gewoon verder moest gaan, omdat ik nog niet lang zwanger was en het dus toch nog niet veel was. Ik wist hooguit één week dat ik zwanger was, dus ik kon het enigszins wel een plekje geven.
De tijd vorderde, maar op een gegeven moment begon ik er toch heel erg mee te zitten. Ik wist niet goed hoe ik ermee om moest gaan. Ik besloot een week later een weekendje weg te gaan met mijn moeder, omdat ik absoluut niet lekker in mijn vel zat.

Wil jij weten wat er gebeurde tijdens haar weekendje weg? Lees de volgende keer verder!

Zij deelt haar aangrijpende verhaal 5

echooo
De volgende ochtend besloten we het aan zijn ouders te vertellen. Door mijn vitamine B12 te kort, kreeg ik om de 3 maanden injecties. Ik moest door mijn zwangerschap kijken of mijn vitaminen wel op pijl waren dus checkte ik dit samen met mijn schoonmoeder door bloed te laten prikken. Timothy was op dit moment aan het werk. Ook ging ik samen met haar naar de DIO, we kochten een ‘hoelang ben ik zwanger test’ om te kijken -je raadt het al- hoelang ik zwanger was. Mijn schoonmoeder en ik konden het niet laten, en kochten ook allerlei andere dingen voor mijn zwangerschap. De test gaf die avond aan dat ik 7 weken in verwachting was. Ook had ik het mijn ouders verteld, ze vonden het erg leuk en gingen ervan uit dat het wel goed zou komen met ons.

Het was zaterdag ochtend vroeg. Timothy en ik lagen in bed, en hadden vreselijk de slappe lach. Plots schrok ik van de nattigheid die ik voelde tussen mijn benen. Het voelde als water. Ik ging naar de wc en schrok me dood. Mijn hele broek zat onder het bloed. Ik schreeuwde naar Timothy dat hij onmiddellijk naar beneden moest komen. Hij schrok en nam me mee naar de eerste hulp in het ziekenhuis.

We moesten uren wachten. Het was zo ontzettend druk dat ik pas na een paar uur terecht kon. De man die ons begeleidde was niets meer of minder dan een kale, akelige vent. Maar het enige wat wij wilden, was bevestiging dat het goed ging met ons kindje. “Kunt u al iets zien?” vroeg Timothy op het moment dat ik een inwendige echo kreeg. “Het is zo te zien niet goed gegaan, en ik kan verder niks zien. Maar ik zal nog even kijken, dan hebben jullie hier in ieder geval niet voor niets zolang gezeten, he. We kunnen jullie moeilijk met niks naar huis sturen.” Hoorden we dit nou goed? Spoorde hij wel? Had deze man überhaupt wel gevoel? Het was ons wel duidelijk van niet. Timothy werd laaiend. Hoe kon die man dat nou zeggen! Hij zei ook dat er een hele kleine kans was dat er niets aan de hand zou zijn, maar dat we van het ergste uit moesten gaan. Na een week moesten we terug komen…

Lees de volgende keer verder!

Zij deelt haar aangrijpende verhaal 4

roos
Het was een paar uur later. Timothy’s ouders zaten in de woonkamer. Ik besloot snel het toilet in te glippen. Ik plaste over de stick heen en nam hem mee naar onze slaapkamer. Timothy was op dat moment niet thuis. Ik legde de test even weg en ijsbeerde gestrest door de kamer heen. Toen ik na een aantal minuten de stick omdraaide, schrok ik me kapot. Ik zag een heel licht streepje. Echt, alsof ik door de grond heen zakte, zo voelde ik me op dat moment. Het zweet brak me uit.
Ik moest het Timothy vertellen. Het was een ongelukkig moment omdat ik die dag vreselijke ruzie met hem had gehad. Maar goed, ik moest het hem hoe dan ook vertellen. Na een aantal minuten hoorde ik hem naar boven komen. Het deed me denken aan een paar dagen geleden. We gingen samen naar Beverwijk om te winkelen. Ik at daar zoals altijd mijn Churros met poedersuiker, maar direct daarna was ik kots misselijk. Timothy grapte. “Ben je niet zwanger, of zo?” Ook ik grapte. Ik porde hem in zijn zij en noemde hem om hem te sarren constant ‘Papa beer’. Ik denk dat hij onbewust al wist dat ik zwanger was, en niet erg zou schrikken van de test die ik hem nu wilde gaan laten zien.
Hij kon zijn ogen niet geloven. “Ik wil nog een test halen, ik geloof het niet.” zei hij met twijfel in zijn stem. En dus stapten we in de auto, om een tweede test te gaan halen. En jahwel hoor, de tweede test gaf ook direct aan dat ik zwanger was. We moesten er beide toch aan gaan geloven. We hebben het een dagje laten rusten, en er de volgende dag uitgebreid over gesproken. Ik zou op zoek gaan naar een vaste baan, zodat we straks beide genoeg inkomsten hadden. Eigenlijk vonden we het stiekem toch wel heel leuk dat we zwanger waren, en we hadden besloten om er samen het beste van te maken…

Wil jij weten hoe dit vervolgd? Lees de volgende keer verder!

Zij deelt haar aangrijpende verhaal 3

34d1c-glas-wijn-drinken-zonsondergang

Al vrij snel raakten ik en Timothy onafscheidelijk. Dag in dag uit waren we samen. We waren net Bonny en Clyde. Ik werkte op dat moment op Schiphol. Schiphol was voor Timothy naast de deur, maar voor mij vanuit Amersfoort een enorm lange rit. Timothy’s vader vroeg daarom al snel waarom ik niet bij hen kwam wonen. Zo gezegd zo gedaan, na krap 4 maanden woonde ik bij mijn grote liefde op zijn prachtige zolderkamertje. Ons leven samen was in één woord geweldig. Na ons werk gingen we vaak samen uit eten, naar de bios, naar het strand. Het kon niet meer stuk.
Helaas raakte ik na een aantal weken mijn baan bij Schiphol kwijt. Ik besloot om die reden tijdelijk in de zorg te gaan werken. Hierdoor had ik veel vrije tijd overdag, en deed daarom veel leuke dingen met mijn nieuwe vriendinnen uit Amsterdam.

Het was een heerlijke dag en ik besloot samen met Milou naar het vondelpark te gaan. We trokken een lekkere fles wijn open, staken ons dagelijks portie sigaretten op en genoten van het zonnetje. Op de één of andere manier smaakte de wijn mij niet zo goed. Ik dacht echter dat hij bedorven was. Ik vond het vreemd, omdat dit toch echt mijn favoriete wijn was. Van mijn sigaretjes genoot ik al niettemin. Ik had Milou kort geleden verteld dat ik heel erg last had van mijn hormonen en ik op aanraden van mijn dokter tijdelijk gestopt was met de pil. We werden gewaarschuwd dat de kans nu aanwezig was dat ik zwanger zou kunnen raken, wat we natuurlijk zelf ook wel wisten. In het begin hadden we sex met condooms, maar al snel werd dit ons te lastig en probeerde we alleen sex te hebben om mijn vruchtbare periodes heen. Milou vond het vreemd dat ik de wijn niet lekker vond, en stelde voor om een zwangerschapstest te gaan halen.
Eenmaal aangekomen bij de Etos zei mijn vriendin: “Ach joh, je bent heus niet zwanger. Ik zou er zelf ook echt niet aan moeten denken om nu zwanger te worden, zeg..” Ik wist op dat moment eigenlijk niet goed wat ik van haar uitspraak moest denken.

Wil jij weten hoe dit verder gaat? Lees dan de volgende keer verder!