Mijn leven als tienermoeder deel 32

Wondertje.. kl
Zie hier ‘mijn leven als tienermoeder deel 31’

 Vervolg
Op dat moment hoorde ik voetstappen van onder aan de trap en mijn moeder begon te roepen. “Er wordt niet geschreeuwd in mijn huis tegen mijn dochter, Giovanni! Ik wil dat je naar huis gaat!”
Ik weet nog zo goed dat ik de situatie op dat moment erg lastig vond. Ik was natuurlijk bang dat Giovanni weer naar huis zou gaan, ik hem kwijt zou raken, of hij boos zou worden. Achteraf ben ik mijn moeder erg dankbaar en heb ik mij erg gesteund gevoeld door haar reactie. Ze pikte het niet dat hij zo te keer ging tegen mij, haar dochter in haar huis, in bijzijn van haar kleindochter. En terecht. Giovanni was zo boos dat hij mijn moeder uitschold en haar bijna omver liep op de trap. Als ik hier aan terug denk kan ik mij nog steeds erg boos voelen. En dan denk ik: ‘hoe heb ik al die dingen in godsnaam kunnen pikken?’

Hoewel ik me nog steeds erg verdrietig voelde, bloeide ik op als jonge moeder. Ik kon zo genieten van dat kleine mensje. Ik weet nog dat ik met haar op schoot zat en ze me met grote ogen aankeek. Ik vertelde haar dat papa er niet was maar dat hij wel weer terug zou komen. Hoe klein ze ook was, ze lachte naar me en keek me aan alsof ze me begreep. Ik zal dat beeld nooit meer vergeten. Ik ben er nog steeds van overtuigd dat kinderen alles meekrijgen, hoe klein ze ook zijn. Ze voelen bepaalde dingen heel goed aan. Als er veel negatieve energie is, voelt een baby dat. Zelfs in de buik.

Lees de volgende keer verder!

Advertenties

Een gedachte over “Mijn leven als tienermoeder deel 32

Dank je wel voor je reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s